مقررات تشکیل و ثبت شرکت تضامنی
  • 0نظر
  • 162

مقررات تشکیل و ثبت شرکت تضامنی

تعریف شرکت تضامنی (general Partnership)

شرکت ها به لحاظ کلی به چهار دسته تقسیم می شوند شرکت های سرمایه، شرکت های اشخاص، شرکت های مختلط و شرکت های دولتی و گفتیم که در شرکت های اشخاض شخصیت شریک در شرکت اهمیت بسیار داشته و اعتبار شرکت بستگی به اعتبار شرکا دارد و سرمایه شرکت نقش عمده را ندارد از جمله شرکت های اشخاص، شرکت تضامنی می باشد.

طبق ماده 116 قانون تجارت، شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود مقصود از مسئولیت تضامنی شرکا این است که اگر دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی های شرکت، کافی نباشد هریک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض تمام بدهی های شرکت، است. هر قراری که بین شرکا بر خلاف این ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص کان لم یکن خواهد بود.

بنابراین در شرکت تضامنی، کلیه شرکا مسئول تعهدات شرکت می باشند؛ چه در انجام معاملات شخصاً مداخله داشته باشند یا نداشته باشند و این نوع شرکت، معمولا بین اشخاصی تشکیل می شود که با یکدیگر آشنایی کامل داشته یا از یک خانواده و معمولاً بین پدران و پسران و یا برادران و یا بین دوستان نزدیک تشکیل می شود.

شرکت تضامنی نیز همانند شرکت با مسئولیت محدود با وجود حداقل دو نفر تشکیل می شود ولی حداکثری برای تعداد شرکا تعیین نشده است.

لازم به ذکر است از ثبت این نوع شرکت در ایران استقبال چندانی نشده و در عمل متروک مانده است، علت آن نیز شاید مسئولیت تضامنی شرکا در این گونه شرکت ها می باشد.

 

اسم شرکت تضامنی

 

طبق ماده 117 قانون تجارت، در اسم شرکت تضامنی باید عبارت( شرکت تضامنی) و لااقل اسم یک نفر از شرکا ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است عبارتی از قبیل (وشرکا) یا (و برادران) قید شود. مثل شرکت تضامنی بازرگانی فرشچیان و شرکا.

 

نحوۀ تشکیل و ثبت شرکت تضامنی

 

 طبق ماده 118 قانون تجارت، شرکت تضامنی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تأدیه و سهم الشر که غیر نقدی نیز تقویم (قیمت گذاری) و تسلیم شده باشد.

هرچند که در قانون تجارت حداقلی برای سرمایه این گونه شرکت ها پیش بینی نشده اما عرفاً حداقل میزان سرمایه یک میلیون ریال است  و همانند شرکت با مسئولیت محدود در اختیار مدیر یا مدیران شرکت قرار می گیرد و اقرار کتبی آنها مبنی بر دریافت سرمایه شرکت برای ارائه به مرجع ثبت شرکت ها کافی است. این نوع شرکت نیز پس از انجام مراحل تأیید نام شرکت و تحویل شرکت نامه و اساسنامه (اگر باشد) و سایر مدارک لازم به اداره ثبت شرکت ها به ثبت می رسد و بعد از ثبت در اداره ثبت شرکت ها، آگهی تأسیس شرکت در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه های کثیر الانتشار محل ثبت شرکت آگهی می گردد.

 

مدیران شرکت تضامنی

 

طبق ماده 120 قانون تجارت در شرکت تضامنی شرکا باید لااقل یک نفر را از میان خود یا خارج از شرکت به سمت مدیری انتخاب نمایند.

بنابراین در شرکت تضامنی بر خلاف شرکت های سهامی نیازی به تشکیل مجمع عمومی و انتخاب مدیران توسط مجمع عمومی و تشکیل هیئت مدیره نیست و شرکت با انتخاب یک مدیر نیز اداره می شود.

در اغلب شرکت های تضامنی طرز تعیین مدیران شرکت به اساسنامه محول می گردد و شرایط نصب و عزل و اکثریتی که برای تعیین مدیر لازم است در اساسنامه معین می شود که مدت انتخاب دوره مدیریت می تواند برای مدت معین یا نامعین باشد.

طبق ماده 121 قانون تجارت، حدود مسئولیت مدیر یا مدیران شرکت تضامنی همان است که در ماده 51 قانون تجارت بیان شده است.

 

سهم الشرکه و نحوه انتقال آن

 

در شرکت تضامنی همچون شرکت با مسئولیت محدود به سرمایه ای که شرکا برای تأسیس شرکت می گذارند سهم الشرکه یا حصه می گویند. سهم الشرکه می تواند نقدی یا غیر نقدی باشد.

طبق ماده 122 قانون تجارت در شرکت های تضامنی اگر سهم الشرکه یک یا چند نفر غیر نقدی باشد باید سهم الشرکه مزبور قبلاً به تراضی تمام شرکای تقویم ( قیمت گذاری) شود.

طبق ماده 123 قانون تجارت در شرکت تضامنی نیز مثل شرکت با مسئولیت محدود هیچ یک از شرکا نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند مگر با رضایت تمام شرکا؛ ولی در قانون تجارت مشخص نگردیده است که در شرکت تضامنی نیز مانند شرکت با مسئولیت محدود انتقال سهم الشرکه باید با سند رسمی باشد یا خیر؟

طبق ماده 124 قانون تجارت، مادام که شرکت تضامنی منحل نشده مطالبه قروض آن باید از خود شرکت به عمل آید و پس از انحلال، طلبکاران شرکت می توانند برای وصول مطالبات خود به هریک از شرکا که بخواهند و یا به تمام آنها رجوع کنند، در هر حال هیچ یک از شرکا نمی توانند به استناد اینکه میزان قروض شرکت از میزان سهم او در شرکت تجاوز می نماید از تأدیه قروض شرکت به نسبت سرمایه خواهد بود که در شرکت گذاشته است آن هم در صورتی که در شرکت نامه ترتیب دیگری اتخاذ نشده باشد.

مسئولیت شرکا

طبق ماده 125 قانون تجارت هرکس به عنوان شریک ضامن در شرکت تضامنی موجودی داخل شود متضامناً با سایر شرکا مسئول قروضی هم خواهند بود که شرکت قبل از ورود او داشته اعم از اینکه در اسم شرکت تغییری داده شده یا نشده باشد. هر قراری که بین شرکا بر خلاف این ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود.

هرگاه شرکت تضامنی منحل شود مادام که قروض شرکت از دارایی آن تأدیه نشده هیچ یک از طلبکاران شخصی شرکا حقی در آن دارایی نخواهد داشت. اگر دارایی شرکت برای پرداخت قروض آن کفایت نکند طلبکاران شرکت حق دارند بقیه طلب خود را از تمام یا فرد فرد شرکا ضامن مطالبه کنند ولی در این مورد طلبکاران شرکت بر طلبکاران شخصی شرکا حق تقدم نخواهند داشت.

به ورشکستگی شرکت تضامنی بعد از انحلال نیز می توان حکم داد مشروط به اینکه دارایی شرکت تقسیم نشده باشد.

ورشکستگی شرکت ملازمه قانونی با ورشکستگی شرکا و ورشکستگی بعضی از شرکا ملازمه قانونی با ورشکستگی شرکت ندارد.

طلبکاران شخصی شرکا حق ندارند طلب خود را از دارایی شرکت، تأمین یا وصول کنند ولی می توانند نسبت به سهمیه مدیون خود از منافع شرکت سهمی که در صورت انحلال شرکت ممکن است به مدیون مزبور تعلق گیرد هر اقدام قانونی که مقتضی باشد به عمل آورند.

طلبکاران شخصی شرکا در صورتی که نتوانسته باشند طلب خود را از دارایی شخصی مدیون خود وصول کنند و سهم مدیون از منافع شرکت کافی برای تأدیه طلب آنها نباشد می توانند انحلال شرکت را تقاضا نمایند( اعم از اینکه شرکت برای مدت محدود یا غیر محدود تشکیل شده باشد)مشروط بر اینکه لااقل شش ماه قبل قصد خود را به وسیله اظهار نامه رسمی به اطلاع شرکت رسانیده باشند در این صورت شرکت یا بعضی از شرکا می توانند مادام که حکم نهایی انحلال صادر نشده با تأدیه طلب دائنین مزبور تا حد دارایی مدیون در شرکت یا با جلب رضایت آنان به طریق دیگر از انحلال شرکت جلوگیری کنند.

نه مدیون شرکت می تواند در مقابل طلبی که ممکن است از یکی از شرکا داشته باشد استناد به تهاتر کند نه خود شریک می تواند در مقابل فرض طلبکار او به شرکت داشته باشد به تهاتر استناد نماید. مع ذلک کسی که طلبکار شرکت و مدیون به یکی از شرکا بوده و پس از انحلال شرکت طلب او وصول نشده باشد در مقابل آن شریک حق استناد به تهاتر خواهد داشت .

در صورت ورشکستگی یکی از شرکا و همچنین در صورتی که یکی از طلبکاران شخصی یکی از شرکا به موجب ماده 129 قانون تجارت، انحلال شرکت را تقاضا کرد سایر شرکا می توانند سهمی آن شریک را از دارایی شرکت نقداً تأدیه کرده و او را از شرکت خارج کنند .

اگر در نتیجه ضررهای وارده سهم الشرکه شرکا کم شود مادام که این کمبود جبران نشده تأدیه هر نوع منفعت به شرکا ممنوع است.

جز در مورد فوق هیچ یک از شرکا را شرکت نمی تواند به تکمیل سرمایه که به علیت ضررهای وارده کم شده است ملزم کرده و یا او را مجبور نماید بیش از آنچه که در شرکت نامه مقرر شده است به شریک سرمایه دهد.هیچ شریکی نمی تواند بدون رضایت سایر شرکا (به حساب شخصی خود یا به حساب شخصی ثالث) تجارتی از نوع تجارت شرکت نموده و به عنوان شریک ضامن یا شریک با مسئولیت محدود در شرکت دیگری که نظیر آن تجارت را دارد داخل شود (مواد 126 الی 134 قانون تجارت).

 

تبدیل شرکت تضامنی به شرکت سهامی

 

طبق ماده 135 قانون تجارت، هر شرکت تضامنی در صورت تصویب و موافقت تمام شرکا می تواند به شرکت سهامی تبدیل گردد در این صورت رعایت تمام مقررات راجع به شرکت سهامی الزامی می باشد.

 

انحلال شرکت تضامنی

طبق ماده 136 قانون تجارت، شرکت تضامنی در موارد ذیل منحل می شود:

الف) در مورد فقرات 1 و 2 و 3 ماده 93 قانون تجارت:1) وقتی که شرکت مقصودی را که برای آن تشکیل شده بود انجام داده یا انجام آن غیر ممکن شده باشد؛2) وقتی که شرکت برای مدتی معینی تشکیل و مدت منقضی شده باشد؛ 3) در صورتی که شرکت ورشکست شود).

ب) در صورت تراضی تمام شرکا؛

ج) در صورتی که یکی از شرکا به دلایلی انحلال شرکت را از دادگاه تقاضا نماید و دادگاه آن دلایل را مواجه دانسته حکم به انحلال بدهد؛

د) در صورت فسخ یکی از شرکا مطابق ماده 137 قانون تجارت؛

هـ) در صورت ورشکستگی یکی از شرکا مطابق ماده 138 قانون تجارت؛

و) در صورت فوت یا محجوریت یکی از شرکا مطابق مواد 139 و 140 قانون تجارت.

تبصره- در مورد بند «ج» هرگاه دلایل انحلال منحصراً مربوط به شریک یا شرکای معین باشد دادگاه می تواند به تقاضای سایر شرکا به جای انحلال حکم اخراج آن شریک یا شرکای معین را بدهد.

فسخ شرکت در صورتی ممکن است که در اساسنامه این حق از شرکت سلب نشده و ناشی از قصد اضرار نباشد تقاضای فسخ باید شش ماه قبل از فسخ کتباً به شرکا اعلام شود.

اگر موافق اساسنامه باید سال به سال به حساب شرکت رسیدگی شود فسخ در موقع ختم محاسبه سالیانه به عمل می آید.

در مورد ورشکستگی یکی از شرکا انحلال وقتی صورت می گیرد که مدیر تصفیه کتباً تقاضای انحلال شرکت را نموده و از تقاضای مزبور شش ماه گذشته و شرکت مدیر تصفیه را از تقاضای انحلال منصرف نکرده باشد. در صورت فوت یکی از شرکا بقای شرکت موقوف به رضایت سایر شرکا و قائم مقام متوفی خواهد بود اگر سایر شرکا به بقای شرکت تصمیم نموده باشند قائم مقام متوفی باید یک ماه از تاریخ فوت رضایت یا عدم رضایت خود را راجع به بقای شرکت کتباً اعلام نماید. در صورتی که قائم مقام متوفی رضایت خود را اعلام نمود نسبت به اعمال شرکت در مدت مزبور از نفع و ضرر شریک خواهد بود ولی در صورت اعلام عدم رضایت در منافع حاصله در مدت مذکور شریک بوده و نسبت به ضرر آن مدت سهیم نخواهد بود.

سکوت تا انقضای یک ماه در حکم اعلام رضایت است.

در مورد محجوریت یکی از شرکا مطابق مدلول ماده 139 قانون تجارت، عمل خواهد شد( مواد 137 الی 140 قانون تجارت).

 

 

 

ارسال نظر